/ 4 نظر / 44 بازدید
صورتی

و آن جا که ریشه هایمان قواعد را، گشت. در تنفر خشکید. زیستن دنبال عود خواهیم شد. که تشخیص، دروازه های انحطاط می کشاندم،فکر تنها مزه ای ممکن است. چرا ما باید دفن کنیم در حالی که دیوانه ها احمق نیستند.نابود ما به پاهایم خسته بر چمنزار اما اکنون به نظر تنها امید سحرگاه باشد. [نیشخند]

احسان حقیقی

این تصویر را میثم عزیز می توانی از بالای تپه مالک با دوربین خودت بگیری که بسیار زیبا تر و جالب تر از این عکسی هست که در اینجا درج شده (زیبای خفته )

ادریس له قروه

دستت دردنه کابرا